In Alpine Style III

Zgadzam się z twierdzeniem, że szczęście jest w dążeniu, a nie w posiadaniu. To, co zdobyte, należy już do przeszłości, a ja chcę iść ciągle naprzód.
A. Czerwińska, 2000
 
 
 

Atrakcje

Wspaniałe trzy alpejskie szczyty, lodowcowe toury urozmaicone skalnym wspinaniem, pobyt nad jeziorem Lago di Garda oraz wspinanie w słonecznym Arco.

 

Zagrożenia

Oparzenia, odmrożenia, lawiny kamienne i lodowe, szczeliny, choroba wysokościowa.

 

Wyprawa

Swoją przygodę rozpoczniemy w Katowicach, skąd przejedziemy do Arco, popularnego regionu wspinaczkowego we Włoszech, w którym można się wspinać na ponad tysiącu dróg. Rejon ten oferuje drogi czysto sportowe jak i wielowyciągowe, tak więc każdy znajdzie coś dla siebie.

Kolejna część wyprawy to akcja górska na terenie Parku Narodowego Stelvio, gdzie między dolinami Trafoi i Solda wznosi  się Ortler. Pierwszego dnia podejdziemy do schroniska Coston, położonego u podstawy grani. Schronisko jest doskonałym punktem wypadowym na południowo- wschodnią ścianę, którą wejdziemy na szczyt. Południowo- wschodnia grań- Coston di Dentro oferuje nietrudną wspinaczkę na szczyt, jednak ze względu na nawisy wymaga sporej uwagi.
Nad jeziorem Lago di Garda czeka nas krótki odpoczynek, podczas którego podładujemy akumulatory przed próbą wejścia na Weisshorn oraz Eiger.
Następnie przejedziemy do Zermatt, gdzie  rozpoczniemy drugą część naszej wyprawy- wejście na Weisshorn. Piękno tej góry o piramidalnym kształcie spowodowało, że jest ona jednym z najbardziej pożądanych wierzchołków czterotysięcznych w Alpach. Nasza droga będzie wiodła wschodnią granią, którą 18 sierpnia 1861 roku pierwszy raz przeszedł irlandzki fizyk John Tyndall w towarzystwie Josefa Bennena i Ulricha Wengera. Droga ta jest wyceniona na AD, III. Wejście rozpoczniemy z Weisshorn Hut, skąd podejdziemy pod żebro głównej grani , gdzie zaczynają się trudności. Ze schroniska czeka na nas 1600 m. przewyższenia. Następnie po przedarciu się przez dość kruchy ciąg turniczek osiągniemy wysokość 3916 m. W tym miejscu rozpoczyna się właściwa wschodnia grań, którą, już w rakach, wejdziemy na szczyt. Podczas zejścia istnieje duże niebezpieczeństwo spadających kamieni.

Kolejny i już ostatni szczyt, z którym się zmierzymy to góra symbol. Szczyt przede wszystkim znany ze swej 1800 metrowej północnej ściany- Eiger. To właśnie dzięki tej ścianie góra zyskała światową sławę, a nazwa Eiger stała się bardziej znana niż Matterhorn czy Mont Blanc. Jednak nasza droga na szczyt poprowadzi północno- wschodnią granią Mittellegi, którą w 1921 roku przebył Japończyk Yuko Maki z towarzyszącymi  mu przewodnikami z Grindelwaldu. Grań jest bardzo eksponowana, ostra i dość pionowa. Oferuje wspinaczkę do IV stopnia trudności i w wielu miejscach jest ubezpieczona stałymi linami. Niebezpieczna bywa po świeżym opadzie śniegu, kiedy dachówkowato uwarstwiona skała bywa zdradliwa. 

 

ZAPYTAJ O WIĘCEJ!

 

CZAS TRWANIA: 14 dni

Program wyprawy

  • 1 dzień- wyjazd z Katowic, przejazd do Arco
  • 2 dzień- wspinanie w Arco
  • 3- 4 dzień- Ortles- akcja górska
  • 5- 6 dzień- odpoczynek nad jeziorem Lago di Garda
  • 7 dzień- przejazd do Zermatt
  • 8- 9 dzień- Waisshorn- akcja górska
  • 10- przejazd do Grindelwald
  • 11- 13 dzień- Eiger- akcja górska
  • 14 dzień - powrót do Polski

 

SKONTAKTUJ SIE Z NAMI PO WIĘCEJ SZCZEGÓŁÓW!

 

Sprzęt

  • plecak ok. 50-60 litrów
  • czapka (polarowa, windstoperowa, ew. kominiarka)
  • rękawice 2 pary: polarowe + grube(ciepłe)
  • bielizna termoaktywna, koszulki z krótkim rękawem
  • bluza polarowa, sweter puchowy
  • kurtka (membrana Gore-Tex, inne.)
  • spodnie, spodnie z membraną(Gore-Tex lub inne)
  • skarpety ok. 3 par (ciepłe)
  • stuptuty
  • buty (ciepłe górskie)
  • okulary lodowcowe(ew. gogle)
  • krem z wysokim filtrem UV
  • kije trekkingowe (opcjonalnie)
  • palnik + gaz +menażka
  • przybory toaletowe
  • folia NRC
  • apteczka osobista
  • śpiwór
  • karimata(ew. mata samopompująca)
  • raki
  • kask
  • uprząż + karabinki zakręcane 3 szt.
  • czekan
  • repsznur + pętle 2 szt. po 70 cm
  • czołówka + zapasowe baterie
  • termos

Informujemy, że opis wyprawy, podobnie jak cała działalność naszego Klubu, jest skierowany tylko i wyłącznie do członków naszego stowarzyszenia. Osoby, które nie należą i nie chcą należeć do Klubu, nie mogą brać udziału w jego działalności.

Inne informacje

Alpy Berneńskie – jedna z najważniejszych i najwyższych grup alpejskich. Zalicza się do Zewnętrznych Alp Krystalicznych, choć odnajdziemy tam również sporo masywów wapiennych (Wildhorn, Eiger, Diableretes, ten ostatni to jeden z najwyżej położonych rejonów krasowych Europy). Grupę ograniczają doliny rzek Rodan, Grande Eau,, Saane, Simme i Aare oraz przeł. Grimselpass. Wyodrębniamy też część Berner Voralpen, leżącą na północ od Gsteig, Lauenen, lenk, Adelboden i Kadersteg. Rejon zajmuje drugie miejsce w Alpach pod względem zlodowacenia, to dzięki lodowcom: Fischergletscher, Ewigschneefeld czy Grosser Aletschgletscher, który jest najdłuższym i największym alpejskim lodowcem. Najwyższym szczytem rejonu jest Finsteraarhorn (4273 m.), który został zdobyty już w 1812 roku przez przewodników Aloisa Volkera, Josepha Brotisa, Arnolda Abbuhla. Najsłynniejszym szczytem jest jednak Eiger, którego północna ściana rozpalała wyobraźnię wspinaczy w XIX i XX wieku oraz była świadkiem wielu dramatycznych historii. Inne wybitne szczyty rejonu to: Monch (4099 m), Jungfrau (4158 m), Aletschorn (4195 m), Bietschhorn (3934 m). Dla rozwoju turystyki ważnym elementem było wybudowanie kolejki zębatej na przeł. Jungfrau Joch (3454 m), w latach -1896-1912.

Alpy Walijskie (zwane też Pennińskimi) – zaliczają się do Wewnętrznych Alp Krystalicznych, zasięg grupy ograniczają koryta rzek: Rodan, Drance de Ferret, Toce, Dora Baltea, Dora id Ferret oraz przeł. Simplon. Cała grupa pokryta jest obficie lodowcami, szczególnie rejon najwyższej jej części, czyli Monte Rosa, przez którą przebiega granica Szwajcarii oraz Włoch. Najwyższym szczytem rejonu jest Duforspitze (4634 m.), druga góra Alp, nazwana tak na cześć gen. G.H. Bufora, który wydal pierwszy topograficzny atlas Szwajcarii. Jako pierwsi zdobyli ją angielscy wspinacze: Ch. Hudson, J. Birkbeck, Stephenson, i bracia Smyth z przewodnikami Mi J. Zumtaugwaldami i U. Lauenerem. Inne ważne szczyty rejonu to: Matterhorn (4478 m), Dom (4545 m), Weisshorn (4505 m), Dent Blanche (4356 m).

Alpy Retyckie – stanowią najwyższą strefę w obrębie Alp Wschodnich. Nazwa Alp Retyckich wywodzi się od starożytnego plemienia Retów i pochodzącej od nich nazwy rzymskiej prowincji Recji obejmującej m.in. obszar Alp Retyckich. Alpy Retyckie nie stanowią jednolitego łańcucha górskiego. W ich obręb wchodzi szereg wyraźnie odróżniających się grup górskich. Między poszczególnymi grupami znajdują się zazwyczaj wyraźne przełęcze stanowiące międzynarodowe drogi komunikacyjne. Wschodnia granica Alp Retyckich to rzeka Adygi, na odcinku od źródeł mniej więcej do południowotyrolskiego miasta Bolzano oraz przełęcz Reschenpass. Przełęcz ta oddziela Alpy Retyckie od położonych na wschód od nich Alpy Ötztalskich. Zachodnią granicę Alp Retyckich tworzą dolina Val Chiavena, przełecz Splugen oraz dolina Renu mniej więcej do północnego punktu styku granic państwowych Szwajcaria-Austria-Liechtenstein. Najwyższe szczyty to Piz Bernina (4049 m) – Masyw Berniny, Piz Zupó (3995 m) – Masyw Berniny, Piz Roseg (3937 m) – Masyw Berniny, Ortler (3905 m) – Masyw Ortleru.

Szczegóły wyprawy

Data rozpoczęcia 13-07-2020
Data zakończenia 26-07-2020
Koszt indywidualny 3.800zł
Koszt obejmuje ubezpieczenie alpinistyczne, noclegi (w dolinach śpimy na campingach, w namiotach, w górach śpimy w namiotach i schronach), opiekę instruktora klubowego (1 na max. 2-3 osoby)
Koszt nie obejmuje transportu, kolejki górskiej, wycieczek dodatkowych, kosztów gazu, wyżywienia
Lokalizacja Alpy
Rejestracja dla zalogowanych członków klubu

Galeria

Wyszukaj wyprawę lub szkolenie

Szukaj od daty
Kategoria
Lokalizacja

POLSKI KLUB ALPEJSKI
ul. Partyzantów 2a
43-140 Lędziny

© 2019 Polski Klub Alpejski

Wykonano z przez WEBART-IT.PL